เก้ง

posted on 04 Dec 2009 01:44 by sadnaiwannakadeethai
เก้ง
ชื่อสามัญ : Barking deer
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Muntiacus muntjak
วงศ์ : CERVIDAE
ชื่ออื่น : อีเก้ง , ฟ่าน , กวางเห่า

                “เก้ง” สัตว์ป่าจำพวกกวางที่มาเสียงร้องดังคล้ายกับเสียงสุนัขเห่าดัง “เอิ๊บ เอิ๊บ เอิ๊บ” ฝรั่งเค้าจึงเรียกกวางชนิดนี้ว่าบาคกิ้งเดียร์ซึ่งแปลว่ากวางเห่า ก็เพราะเสียงร้องอันเป็นเอกลักษณ์
ของมันนั่นเอง
ลักษณะจำเพาะ
                เก้งเป็นกวางขนาดเล็ก ลำตัวยาวประมาณ ๑ เมตร สูงประมาณ ๕0 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ ๑๔-๑๘ กิโลกรัม ตัวผู้มีเขาสั้น ยาวประมาณ ๑๕ เซนติเมตร และมีแขนงเล็กๆ  แตกออกข้างละ ๒ กิ่ง ตัวเมียไม่มีเขาขนตามลำตัวสีน้ำตาลแดง นอกจากเก้งเผือกที่มีขนสีขาวทั้งตัว มีต่อมน้ำตาขนาดใหญ่และแอ่งน้ำตาลึก  ตัวผู้มีเขี้ยวยาวยื่นออกมานอกริมฝีปากใช้สำหรับป้องกันตัว  ลูกเก้งมีจุดสีขาวตามตัว และจะค่อยจางหายไปเมื่ออายุได้ราว ๖ เดือน ในเมืองไทยมีเก้ง ๓ ชนิด คือ เก้งธรรมดา เก้งหม้อ และเก้งเผือก
การดำรงชีวิต
                เก้งชอบอาศัยอยู่ลำพังตัวเดียวตามพงหญ้าและป่าทั่วไป เว้นแต่อยู่ในช่วงฤดูผสมพันธุ์จึงจะอยู่เป็นคู่ สัตว์ป่าชนิดนี้จะออกหากินตอนเย็นและเช้าตรู่ ส่วนตอนกลางวันจะหลบนอนตามพุ่มไม้ เมื่อตกใจจะส่งเสียงร้องดัง เอิ๊บ เอิ๊บ เอิ๊บ คล้ายเสียงสุนัขเห่า และเป็นสัตว์ที่ว่ายน้ำเก่ง อาหารของเก้งคล้ายกับกวางทั่วไป คือ กินใบไม้อ่อน หน่อไม้อ่อน มะขามป้อม และมะม่วงป่า เริ่มผสมพันธุ์ได้ตั้งแต่อายุครึ่งปี ออกลูกครั้งละ ๑ ตัว
ถิ่นที่อยู่อาศัย
                เก้งเป็นสัตว์ที่อยู่ทั่วไปในภูมิภาคเอเชีย  โดยเฉพาเขตภูมิอากาศร้อนชื้น เขตที่มีเก้งอาศัยอยู่คือ ศรีลังกา อินเดียตอนใต้ จีนทางตอนใต้ พม่า มาเลเซีย เวียดนาม ลาว กัมพูชา อินโดนีเชีย และทุกภาคของประเทศไทย
เก้งในวรรณคดีไทย
                 เมื่อนั้น                                                                ท้าวสัทธาสูรใจหาญ
เหลือบเห็นฟานป่าสาธารณ์                                         วิ่งโผนโจนผ่านหน้าไปฯ
                                                                                                                                        (รามเกียรติ์ : รัชกาลที่ ๑)

                ไกรสรกาสรคชสาร                                   กวางฟานละมั่งเมียงเคียงคู่
ชะมดเม่นเต้นตามกันพรั่งพรู                                      ระมาดหมู่นระเพนกิเลนลาฯ
                                                                                                                             (บทละครอุณรุฑ : รัชกาลที่ ๑)

                นอนค้างกลางหาดตื้น                                ตลิ่งตื้น
นิ่งนั่งฟังฟานฝูง                                                          มฤคฆร้อง
เงาไม้ใหญ่ยางยูง                                                          เยนเยียบ  เงียบเอย
เผาะเผาะเราะป่าต้อง                                                     ตวาดซ้ำร่ำไปฯ
                                                                                                                          (โคลงนิราศสุพรรณ : สุนทรภู่)

                ฝูงฝานผ่านเถื่อนถ้อง                                เดิรเปิปร้องก้องพงไพร
เที่ยวกินถิ่นฐานใด                                                                      มีน้ำหญ้าอาหารเนาฯ
                ฝูงฟานผ่านเถื่อนถ้อง                               แถวไศล
เดิรเปิปร้องก้องพงไพร                                             เกลื้อนกลุ้ม
เที่ยวกินถิ่นฐานใด                                                   แดนโป่ง
มีน้ำหญ้าพงผุ้มฯ                                                                    บ่ายเข้านอนเนาฯ
                                                                             (กาพย์ห่อโคลงประพาสธารทองแดง : เจ้าฟ้าธรรมธิเบศ)

                งูเหลือมกินลมั่งเนื้อ                                    กวางฟาน
บห่อนสุดคลาคลาน                                                   อิ่มอึ้ง
นอนใกล้กอไผ่สาน                                                   แซมหน่อ
แทงตลอดหลังขาดขรึ้ง                                              เมื่อเลื้อยคลานไปฯ      
                                                                             (กาพย์ห่อโคลงประพาสธารทองแดง : เจ้าฟ้าธรรมธิเบศ)                ในวรรณคดีไทยจะกล่าวถึงเก้งหรือฟานในบทชมธรรมชาติ โดยกล่าวถึงพฤติกรรมของมัน เช่น พฤติกรรมระวังภัย เมื่อเห็นศัตรูจะวิ่งหนีทันที  และจะส่งเสียงร้องเตือนภัยเพื่อนๆไปด้วย หรือ พฤติกรรม การนอนพักตามพุ่มไม้ และพฤติกรรมการกินดินโป่งตามธรรมชาติของสัตว์ที่ขาดแคลเซียม

edit @ 5 Dec 2009 00:31:09 by สัตว์ในวรรณคดีไทย

Comment

Comment:

Tweet

Your understanding within the air travel which with the flight attendant career part provides you with a superb reference base wherever to have the flexibility to normally reply any queries. At the moment drawing by on your own encounters when giving a solution you will have the ability to provide regularity and precision inside your remedies devoid of fabrication. So to begin with be positively cheerful and sport a contented disposition. Know very very well what impeccable grooming signifies from an Air vacation interviewer's standpoint and develop into expert inside your own presentation.

#1 By http://evade.es/phpbb2/profile.php?mode=viewprofile&u=12940 (193.201.224.68|193.201.224.68) on 2014-10-31 02:40