ชะมดเช็ด

posted on 04 Dec 2009 02:02 by sadnaiwannakadeethai
ชะมดเช็ด
ชื่อสามัญ   :  Small Indian civet, Musk civet
ชื่อวิทยาศาสตร์   :  Viverricula malaccensis
วงศ์  :  VIVERRIDAE
ชื่ออื่น  :  -

                สัตว์ป่าที่มีเอกลักษณ์ของกลิ่นหอมจากต่อมน้ำมันที่ผู้คนต่างแสวงหา เพราะมีราคาสูงยิ่งน้ำมันหอมที่สัตว์ชนิดนี่ไปเช็ดทิ้งไว้ตามต้นไม้ กลายมาเป็นส่วนผสมของน้ำมันอันสูงค่าที่ใครๆ  ต่างปรารถนา
ลักษณะจำเพาะ
                ชะมดเช็ด  เป็นชะมดชนิดหนึ่งที่มีขนาดเล็กกว่าชะมดหรืออีเห็นชนิดอื่น  เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีขนสีน้ำตาลจาง  มีลายสีดำอยู่บนหลัง  ๕  ลาย  ลายยาวจากคอถึงโคนหาง  ข้างตัวมีลายเป็นจุดสีดำเรียงเป็นแนววิ่งไปตามความยาวของลำตัว  หางเป็นปล้องสีขาวสลับดำ  ๖-๙  ปล้อง  ส่วนปลายหางเป็นสีขาวเสมอไม่มีขนแผงหรือขนตั้งชันที่คอเหมือนอย่างชะมดแผง  หน้าผากแคบเหมือนหน้าหนู  มีหนวดที่ขอบจมูกสีดำ  บริเวณปากเป็นสีขาว  ขาค่อนข้างสั้น  และมีกรงเล็บแหลม
การดำรงชีวิต
                ชะมดเช็ดอาศัยตามป่ารกทั่วไป  แต่ไม่ขึ้นต้นไม้เหมือนพวกชะมดชนิดอื่น  เป็นสัตว์ที่วิ่งได้เร็วมาก  หากินบนพื้นดินและจะหากินกลางคืนเหมือนชะมดทั่วไป  กลางวันจะหลบนอนตามพุ่มไม้เตี้ยๆ  บางครั้งอาจพบอยู่ตามต้นไม้  อาหารของสัตว์ชนิดนี้คือสัตว์เล็กๆ  เช่น  ไก่  นก  หนู  งู  จิ้งเหลน  กิ้งก่า  ตลอดจนผลไม้ชนิดต่างๆ  และรากไม้บางชนิด   ชะมดเช็ดมีต่อมใกล้ทวารหนัก  ซึ่งขับของเหลวมีกลิ่นฉุนโดยธรรมชาติ  ชะมดเช็ดจะเช็ดของเหลวนี้กับตอไม้หรือกิ่งไม้  จึงเรียกชื่อสัตว์ชนิดนี้ว่า “ชะมดเช็ด” ของเหลวดังกล่าวใช้ทำยาและน้ำหอมได้ ต่อมกลิ่นที่ก้นชะมดเช็ดมีอยู่ทั้งในตัวผู้และตัวเมีย แต่ของตัวเมียเล็กกว่า
                ชะมดเช็ดจะผสมพันธุ์ได้เมื่อมีอายุประมาณ  ๒  ปี  ไม่มีฤดูผสมพันธุ์แน่นอน  ตั้งท้องนานประมาณ  ๒  เดือน  ออกลูกครั้งละประมาณ  ๒-๔ ตัว โดยจะออกลูกในโพรงดิน ซึ่งอยู่ใกล้ต้นไม้หรือตอไม้ ตัวเมียจะเลี้ยงลูก ส่วนตัวผู้จะอยู่กับตัวเมียเฉพาะตอนผสมพันธุ์เท่านั้น ชะมดชนิดนี้มีอายุยืนเกือบ ๑๐ ปี
ถิ่นที่อยู่อาศัย
                ชะมดเช็ดอาศัยอยู่ทั่วไปในภูมิภาคเอเชีย  พบในประเทศอินเดีย ศรีลังกา จีน พม่า ลาว กัมพูชา เวียดนาม มาเลเซีย อินโดนีเซีย และไทย
ชะมดเช็ดในวรรณคดีไทย
                พอแสงแดดแผดร้อนอ่อนอ่อนอุ่น                             กระต่ายตุ่นต่างต่างบ้างด่างขาวสุกรป่าช้ามดเหมือนแมวคราว                                                         เวลาเช้าชักฝูงออกทุ่งนาฯ                                                                                                                                (นิราศพระประธม : สุนทรภู่)

                อีเห็นเม่นหมูหมู่ชะมด                                                                กระจงจดจ้องกีบดูหยิบหย่ง
ละมั่งระมาดผาดเผ่นออกจากพง                                                     กระซู่ส่งซัดกระทิงออกวิ่งโพรงฯ                                                                                                                                      (เสภาเรื่องขุนช้างขุนแผน)                                ชมชมดรสกลิ่นกล้า                                                       หน้าเซี่ยมแสล้มแนมคู่เคียงเล่าลือชื่อชะมดเชียง                                                                           คนหานักมักตามรอยฯ                ชมดเชียงเกลี้ยงกลิ่นกล้า                                              หอมชวยแขล่มคางหางพู่สวย                                                                           เซี่ยมหน้ายืนคู่อยู่เคียงรวย                                                                                   รวยกลิ่นคนตามถามซื้อข้า                                                                                คงขึ้นขายรอยฯ                                                                           (กาพย์ห่อโครงประพาสธารทองแดง : เจ้าฟ้าธรรมธิเบศ)

                ...กระต่ายเต้นตามทาง                                 กวางกระทิงเถื่อนถึก                     ฮึกเหี้ยมหาญชาญเชี่ยวแล่นไล่เสี่ยวสู้กัน                                              ชะมดฉมันหมู่ทราย                     ควายคณาคลาคล่ำ                                                                                                   (ลิลิตตะเลงพ่าย : กรมพระปรมานุชิตชิโนรส)
                ในวรรณคดีไทยกล่าวถึงชะมดถึงกลิ่นน้ำหอมของน้ำมันจากต่อมกลิ่น เป็นกลิ่นหอมที่ใครๆต่างก็ติดใจ เป็นกลิ่นน้ำหอมที่ทั้งหายากและทรงคุณค่า

edit @ 5 Dec 2009 00:17:43 by สัตว์ในวรรณคดีไทย

Comment

Comment:

Tweet